خانم منیژه عرب‌مختاری، خانم لیلا عرب، خانم نیکپور و خانم داستان‌پورچهار بانوی فعال از استان اصفهان هستند که نمونه‌هایی از هنرها و محصولات محلی جرقویه را به استودیو آورده‌اند. درباره تولید، اشتغال‌زایی و زندگی عشایری با آنان صحبت می‌کنیم.
مجری: خانم داستان‌پور، در چه زمینه‌ای فعالیت می‌کنید؟
خانم داستان‌پور: در رشته میناکاری فعالیت دارم. علاوه بر تولید آثار هنری، آموزش هم می‌دهم. حدود سی نفر آموزش دیده‌اند و چند نفر از آنان اکنون به‌طور مستقل مشغول کار هستند.
مجری: چه مدت است در این حرفه کار می‌کنید و محصولاتتان چگونه عرضه می‌شود؟
خانم داستان‌پور: حدود ده سال است میناکاری می‌کنم و نزدیک به سه سال است کارگاه دارم. آثارمان از طریق سفارش‌ها، مجموعه‌های مختلف و فضای مجازی عرضه می‌شود.
مجری: خانم نیکپور، فعالیت و تولیدات شما چیست؟
خانم نیکپور: سبزی‌های محلی جرقویه مانند شنبلیله و شوید را خشک و بسته‌بندی می‌کنیم و ادویه‌های ترکیبی هم تولید می‌کنم. محصولات را با نام «ادویه‌جات کویر جرقویه» عرضه می‌کنم. چند خانم خانه‌دار در آماده‌سازی و تولید به من کمک می‌کنند و برخی محصولات خانگی دیگر را هم در فروشگاهم در حسین‌آباد جرقویه به فروش می‌رسانم.
مجری: خانم عرب‌مختاری، زندگی عشایری و کارهای روزانه شما چگونه است؟
خانم منیژه عرب‌مختاری: زندگی عشایری دشوار است اما لذت خودش را دارد. از پشم گوسفند برای بافت وسایل مورد نیاز استفاده می‌کنیم و فرآورده‌های لبنی مانند دوغ، کشک، قره‌قروت، پنیر و کره تهیه می‌کنیم. نان محلی را هم خودمان می‌پزیم.
مجری: یک روز کاری شما از چه ساعتی آغاز می‌شود و چه فعالیت‌هایی دارید؟
خانم منیژه عرب‌مختاری: حدود ساعت شش صبح بیدار می‌شویم، صبحانه می‌خوریم، سیاه‌چادر را مرتب می‌کنیم و به کار دام و شیر مشغول می‌شویم. از شیر خامه و کره می‌گیریم. پخت‌وپز، رسیدگی به خانواده، ریسندگی و قالی‌بافی هم در طول روز ادامه دارد و معمولاً فرصت استراحت کمی داریم.
مجری: یکی از غذاهای محلی محبوبتان را معرفی می‌کنید؟
خانم منیژه عرب‌مختاری: قلیه گوسفند از غذاهای ماست؛ گوشت را با پیاز و ادویه‌های مخصوص می‌پزیم تا خوب جا بیفتد. در تهیه غذاها از فرآورده‌ها و چاشنی‌های محلی استفاده می‌کنیم.
مجری: در کنار تولید لبنیات، قالی و دست‌بافته‌ها هم از محصولات عشایر است؟
مهمان عشایری ـ نام گوینده در متن نامشخص: بله، پشم را آماده و به نخ تبدیل می‌کنیم و با آن قالی و دست‌بافته‌های مختلف می‌بافیم. مردان و زنان هر دو در کارهای روزانه نقش دارند.
مجری: خانم داستان‌پور، چرا به‌جای کار اداری به سراغ تولید و هنر رفتید؟
خانم داستان‌پور: از کار هنری لذت می‌برم. از سن کم میناکاری را آموختم و چون سنم برای گرفتن مدرک کافی نبود، چند سال بعد مدرک گرفتم. ایجاد شغل و آموزش دیگران یکی از انگیزه‌های اصلی من است.
مجری: از همه مهمانان برای معرفی هنر و تلاش زنان جرقویه تشکر می‌کنیم.