حجت الاسلام سعید صلح میرزایی کارشناس برنامه: باعث افتخار است که خداوند توفیق می‌دهد درباره ابرقدرت تاریخ، حضرت امام زمان (علیه‌السلام)، سخن بگوییم؛ شخصیتی که همه پیامبران بزرگ و امامان معصوم (علیهم‌السلام) مشتاق درک حضور ایشان بوده‌اند. در روایتی از امام صادق (علیه‌السلام) آمده است که اگر دوران حضرت مهدی (سلام‌الله‌علیه) را درک می‌کرد، عمر خود را صرف خدمتگزاری به ایشان می‌کرد. امام زمان، آرزوی مستضعفان تاریخ است و اراده خداوند بر آن تعلق گرفته که بر مستضعفان منت بگذارد و مهدی فاطمه (سلام‌الله‌علیها) را به آنان هدیه کند تا آن اتفاق بزرگ پس از ظهور رقم بخورد.
در اینجا آیه شریفه‌ای از قرآن کریم مطرح می‌شود: «وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ...»؛ آیه‌ای که به اراده خداوند برای پیشوایی مستضعفان اشاره دارد. مستضعف بودن لزوماً به معنای فقر مالی و تنگدستی نیست. ممکن است انسانی ثروتمند باشد، اما قدرت و توانایی‌اش در اختیار جبهه طاغوت قرار بگیرد؛ یا فردی از نظر جسمی قدرتمند باشد، اما در وضعیتی از استضعاف قرار گیرد.
یکی از کارهایی که با ظهور امام زمان (علیه‌السلام) رقم می‌خورد، رها شدن مستضعفان تاریخ از قیدوبندهاست. در آن دوران، راه آسمان برای مردم گشوده می‌شود؛ یعنی معنویت و ارتباط با خداوند به اوج خود می‌رسد و این امکان برای همه بشر فراهم می‌شود. با تحقق این تحول، فتوحات عظیمی آغاز خواهد شد. آیه «وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ» نیز در برخی روایات بر مرتبه کامل عزت در دوران ظهور تطبیق شده است. عزتی که امروز به دست آورده‌ایم، شاید تنها قطره‌ای در برابر دریای عظیم عزت در آن دوران باشد.
عنصر بعدی، علم است. در روایتی از امام صادق (علیه‌السلام) آمده است که علم بیست‌وهفت حرف دارد و همه آنچه پیامبران برای بشر آورده‌اند، تنها دو حرف از آن است. با قیام حضرت، بیست‌وپنج حرف دیگر آشکار می‌شود و بشر به دانشی تازه دسترسی پیدا می‌کند. چنین پیشرفتی، قدرت مؤمنان را به‌مراتب افزایش خواهد داد.
از دیگر اتفاقات بزرگ دوران ظهور، تحقق عدالت است؛ همان گمشده بشر. امام شهیدمان در یکی از بیاناتشان به این مضمون اشاره کرده‌اند که خداوند صرفاً دین را در زمین گسترش نمی‌دهد، بلکه عدالت را نیز محقق می‌کند؛ عدالتی که بشر همواره در جست‌وجوی آن بوده است. عدالت به معنای آن نیست که همه افراد، بدون توجه به تلاش و عملکردشان، امتیاز یکسانی داشته باشند. اما اگر میزان تلاش افراد برابر باشد، نباید قومیت، نسبت خانوادگی با یک مسئول یا جایگاه اجتماعی سبب برخورداری نابرابر شود. در دوران امام زمان (علیه‌السلام)، چنین عدالتی تحقق پیدا می‌کند؛ عدالتی که نه‌فقط مردم ما، بلکه همه بشریت در انتظار آن هستند.
نکته دیگر، جهانی بودن قلمرو حکومت حضرت است. قرآن کریم می‌فرماید: «وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ»؛ یعنی بندگان شایسته خداوند وارث زمین خواهند شد. در روزگار کنونی، بشر گرفتار حاکمانی است که رفتارهای غیراخلاقی و ظالمانه دارند؛ انسان‌هایی که به‌آسانی جان و حرمت دیگران را نادیده می‌گیرند. نمونه‌هایی از این رفتارها را می‌توان در برخورد برخی رهبران سیاسی با مردم و حتی هم‌وطنان خود مشاهده کرد. در ایالات متحده، صدها میلیون نفر گرفتار تصمیم‌های گروه کوچکی از صاحبان قدرت‌اند؛ کسانی که گاه انرژی و امکانات جامعه را در خدمت خواسته‌های شخصی خود قرار می‌دهند.
با ظهور حضرت، صالحان زمام امور را به دست می‌گیرند. مردم ما در سال‌های گذشته نمونه‌هایی از این ویژگی‌ها را دیده‌اند. شاید یکی از مهمترین ویژگی‌های امام شهیدمان این بود که خود را سرباز امام زمان (علیه‌السلام) می‌دانستند. ایشان جایی فرموده بودند که با شنیدن نام امام زمان، بدنشان می‌لرزد و خود را در برابر یاران بزرگی چون قنبر، غلام امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)، و غلام اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) که در کربلا به شهادت رسید، ناچیز می‌دانند. با این حال، مردم تلاش ایشان را برای نزدیک شدن به وجود نازنین امام زمان مشاهده کردند و حضور گسترده مردم در تشییع پیکر مطهر ایشان در تهران، مشهد، قم و عراق، جلوه‌ای از این پیوند بود.
مردم، انسانی صالح را دیدند که در سختی‌های زندگی، خود را از آنان جدا نمی‌دانست؛ اگر مردم گرسنه بودند، او نیز می‌کوشید با آنان همدردی کند. ایشان خاطره‌ای از دوران ریاست‌جمهوری نقل کرده بودند: فردی تماس گرفته و گفته بود به آقای خامنه‌ای بگویند در خانه پنیر نداریم؛ اگر ایشان هم پنیر ندارند، مسئله‌ای نیست، اما اگر دارند، جای کار می‌لنگد. ایشان گفته بودند که در خانه پنیر نداشتند و وقتی مهمان آمده بود، از همسایه‌ها پنیر قرض گرفته بودند. این روایت، تصویری از ساده‌زیستی و همدلی ایشان ارائه می‌دهد؛ همان‌طور که در خانه ایشان نشانی از تجمل، حتی در حد یک انگشتر طلا برای همسرشان، نبود و در استفاده از بیت‌المال نیز نهایت دقت را داشتند.
در دوران ظهور، حضرت امام زمان (علیه‌السلام) و فرماندهان و یاران ایشان، انسان‌هایی صالح خواهند بود؛ مردمی که صلاح و درستکاری آنان را از نزدیک می‌بینند. آن‌گاه دین اسلام، که دین نجات انسان‌هاست، بر دیگر ادیان غلبه خواهد یافت و انسان مجال رشد و تعالی پیدا می‌کند. امام زمان (علیه‌السلام) گویی بال‌های پرواز را در اختیار انسان می‌گذارد؛ از همین روست که نیکان عالم آرزو می‌کنند در عصر ظهور حضور داشته باشند.
از خداوند می‌خواهیم که توفیق بهره‌مندی بیشتری از محضر رهبر شهیدمان را به ما عطا می‌کرد. امید داریم که ان‌شاءالله در دوران ظهور و رجعت، بار دیگر در کنار امام زمان (علیه‌السلام)، رهبر شهیدمان و شهدای گران‌قدر باشیم و ما نیز شایستگی آن را پیدا کنیم که از سربازان حضرت باشیم. هرکس در هر جایگاهی که قرار دارد ـ از بانوی خانه‌دار تا پزشک، مهندس، دانش‌آموز، دانشجو و طلبه ـ می‌تواند در مسیر زمینه‌سازی ظهور گام بردارد. امید است هر کاری که در این کشور انجام می‌دهیم، در نهایت به زمینه‌سازی برای ظهور مولایمان، امام زمان (علیه‌السلام)، بینجامد.